akala mo malaki ka na..akala mo bata ka pa...

this is an old unfinished unpublished article i found.
i think this is worth publishing. for now.

i had plans and attempts to finish this, but i can't. i am hoping that later i would be able to write something like this. and finish it with a winning smile.

and


so it begins like this :


Marami na rin ang pinagdaanan natin.

Parang kailan lang na nakita ninyo ako na walang salawal.

Parang kailan lang na kalong ninyo ako.

Parang kailan lang na ako ay nasa munting tahanan sa Caridad.

(namiss ko un a.typing the word "Caridad")

Hindi biro malayo sa pamilya. Lalu na kapag maraming problema at hamon ang iyong hinaharap. Hindi biro ang malayo.

Pamilya. Isang konsepto na hindi ko naintindihan. O siguro hindi ko naramdaman o NIramdam.

May hang-ups ako sa buhay pamilya. Marami akong tanong. Pero ni minsan ba noon ay sinabi ko sa pamilya ko na, "kuntento na ako sanyo.masaya ako na kasama ko kayo"

Nakakatawa dahil kung kailan nawala at saka mo mararamdaman ang kanilang presensiya.

Lumaki ako sa hindi pangkaraniwang pamilya(at least sa lugar namin). Lola ko ang uma-attend ng PTA meetings, recognition at kung anu ano pa.. Ang lolo ko naman, siya ang Santa Claus ko, mapa-pasko man o hindi. Ang salitang nanay, tatay at kapatid ay medyo alien sa akin.

May pamilya ang nanay ko. Gayundin ang tatay ko. Ako lang ang bunga nila. Nag-iisa. Kaya pwede mo na ring sabihin na ako ay "nag-iisang anak". Ispeysiyal doter sabi nga ng nanay ko.

Di ko man naintindihan agad ang kabuuan ng kwento, sa pagdaan ng taon ay natutunan ko at naramdaman ko ang salitang PAMILYA.

Sabi ng nanay ko ng isilang ang una kong kapatid, "Dadi ang itawag mo sa kanya. Daddy siya ng kapatid mo e". Di na ako umangal.

Mahirap man lumaki na magkaiba kayo ng mata, ilong, bibig, tainga. Pati na rin ang apelyido, hindi ko gaano ito naramdaman dahil sa pag gabay ng aking Mama. Naniwala ako ng de Leon ako at anak ako ng lolo't lola ko. Pero may nanay ako at dalawng kapatid.

Weird no?

Dumaan ang hayskul at maraming pagsubok at bagong kaalaman ang pumasok sa kokote ko. Hindi biro ang may lolo na may sakit, ang pagdating ng lola ko sa tuhod. Kasabay pa nito ang acads, orgs at higit sa lahat, ang pagdadalaga.

Ang sungit ko nun. Ate Sunget ang tawag nila sa akin. Tanggap ko naman.

Akala ko non, matanda na ako. Dahil hayskul ako. Dahil marami na akong nabasa. Dahil ispesiyal ako. Dahil feeling ko matanda ako.Yun na yun.

Hindi nagtagal, nagkaron ako ng pinsan sa tita ko. akala ko kasi nun, ako na yung alaga nya. magkakapinsan pa pala ako. Hahah

Hayskul ko rin nalaman na may kapatid na ako sa Ama. Kala ko isa lang. Dalawa pala(or maybe three?harhar) Nalaman ko rin na may bago na akong pakikihalubihan. Ang nanay ng dalawang bago kong kapatid.

Masaya. Maraming bata. Maraming maaasar. Pero mailap ako sa tao. Ayoko lang. Ayoko lang.

Pagdating na isang dilis tulad ko sa Peyups, naloka at nawindang ako. Mukhang masaya. Mukhang madali.

Kasi malayo na ako sa pamilya.

i want to see

"dapat daw sila ang tine-therapy"

i have always been an independent child.
maybe because of how i was brought up
but now this is the time i need to be very dependent
a time when i need them the most

most of the time it was an absentee ish
but now it is a psychological one

i should never feel sorrry for myself
neither for te things that happened to me

it was not entirely my fault
and to begin with, it was their irresponsibility to me.

i feel like an orphan.
then someone took care of me.
now i must fly for i am bird now
but how come my wings are short?

ive tried to go up buildings and jump
at firt, i feel like flying then i fall flat tp the ground
i've tried that many times
the euphoria keeps me up
but each downfall i experience
the more damage it causes.

i want to fly high and soar the seas
without the fears of getting a disease
i want to be a beautiful eagle
so that i aint looking any feeble.

i want to leave this palce

i want to be free

i want to be glee

i want to see


--ac1.15.10